Ik kan blijven hangen in wat me is overkomen en dat wat me is overkomen tijdens hartinfarct, faillissement, burn-out en bijna-dood-ervaring prima gebruiken om te klagen. Dat zou een geweldige slachtofferrol kunnen zijn.
Het leven opgeven en klagen is een keuze.
Dat doe ik dus niet, en JIJ ook niet. Het leven is te mooi om terug te kijken op mislukkingen en gebeurtenissen die confronterend zijn en om die gebeurtenissen te misbruiken om de rest van het leven te vergallen. Het leven is veel mooier dan ik ooit had ervaren en waar ik dacht aan te zijn stuk gegaan. Wordt jouw leven bepaald door je (ex) baas, de mensen die je faillissement hebben veroorzaakt?, mensen die 'het zo goed' met je voor hebben?, de buurt?, je familie?, Kortom; door een andere of misschien toch gewoon door jezelf?
Ik schreef er een boek over
Het Diepe Dal Als Springplank
Of je dit boek wel of niet aan gaat schaffen doet er niet zoveel toe. Maar voordat je als (bewust hier aangekomen lezer) dit boek gaat bestellen of wilt negeren wil ik je vragen om onderstaande tekst door te nemen. De reden hiervoor is simpel. Je bent echt niet voor niets hier aangekomen en leest niet voor niets deze blog. Waarom zou je op een boek moeten wachten om je leven te veranderen. Waarom eerst failliet en hartinfarct, alles kwijt en financieel, emotioneel, lichamelijk en sociaal kapot moeten zijn voordat het leven werkelijk mooi wordt? Geef jezelf een kans. Een (h)eerlijke kans...........
